ISA, allemaal zo'n ding

Bedje opgeschud
Google eens op ISA en je komt van alles tegen, behalve Intelligente Snelheid Aanpassing, een experimenteel systeem waarmee voertuigen automatisch de toegestane snelheid aanhouden. ISA is dus helemaal niet ingeburgerd en dat terwijl er al in 2001 in Tilburg een geslaagde proef mee is gedaan. Tien jaar na de eerste Nederlandse proef heeft Rijkswaterstaat het bedje voor Isa (ik geef haar maar een meisjesnaam) weer eens opgeschud. 60 Automobilisten van het pittige soort als werden proefkonijn ingezet. De uitkomst van deze proef is nog niet bekend, maar ik verwacht er veel van. Als met de techniek van 10 jaar geleden al werd geconcludeerd dat het een ‘haalbaar concept is’ (citaat uit onderstaand rapport), moet het nu een eitje zijn. De technologie is verder verfijnd en de benodigde infrastructuur ligt er nu. Maar… zijn we als weggebruiker al zo ver dat we een dergelijk systeem accepteren, oftewel in overheidsjargon: is er draagvlak voor?

Penibel
Uit een van mijn Tweets (‘Dat zou wat zijn: #ISA. geen drempels meer, geen flitspalen meer’) mag ik opmaken dat draagvlak nog zal moeten worden verworven. “Betutteling’ en ‘Levensgevaarlijk’ zijn termen die langskomen. En zo kun je er inderdaad naar kijken. Een veilig verkeer is immers niet af te kopen maar gaat er vanuit dat we onze eigen verantwoordelijkheid weer nemen. En levensgevaarlijk is het als je niet even kunt versnellen om uit een penibele situatie te ontsnappen (vrachtauto die van rijbaan wisselt en jij in de dode hoek). Ook uit het rapport van 2001 bleek agressie naar de Isa-berijder toe (vrij naar Scootercampagne ‘berijd haar zacht’ van TeamAlert) een fenomeen. Zeker als je 30 kmh rijdt op een weg die oogt als een landingsbaan voor 747-ens, zul je de nodige inhalers met middelvinger langs zien komen. De fietser daarentegen zal je dankbaar zijn.

Overheid
In een eerder blog (zie link beneden) concludeerde ik al dat als de overheid dit (of een ander) systeem gaat afdwingen, we met z’n allen de hakken in het zand gaan zetten. Dan ligt de associatie met betutteling, big brother, privacy, eerste stap naar kilometerheffing voor de hand. En voordat je het weet is de beeldvorming sterker dan de werkelijkheid. Daar zijn we goed in, in dit landje, beeldvorming. Terwijl de voordelen van een dergelijk systeem legio zijn:

• allemaal dezelfde snelheid: geen snelheidsconflicten meer;
• drempels en overige remmende maatregelen niet meer nodig (Amstel Goldrace ook blij);
•  handhaving op snelheid niet meer nodig. Weg flitspalen. Hoewel het wel een slok op een borrel in de staatskas zal schelen;
• geen onnodig brandstofverbruik, CO2 reductie en minder remslijtage;
• rustig wegbeeld, zeker doordat er minder (spook)files ontstaan (zie youtube filmpje onderaan);
• minder agressie en minder schade;
• betere benutting van bestaand wegennet;
• vul maar in en kleur de plaatjes;

Optimale snelheid
Stel nu dat de markt een systeem ontwikkelt die voor ons allen aantrekkelijk is, omdat files geheel gaan verdwijnen. Een systeem waardoor het verkeer zo onderling is verbonden en geregeld dat we (met name op de snelwegen) samen de meest optimale snelheid bepalen. En doordat we die optimale snelheid rijden, ontstaan er dus geen files en kunnen we de reistijd op de minuut nauwkeurig bepalen. Ik denk dat logistiek Nederland er morgen mee wil beginnen. De Nederland BV wordt er een stuk gezonder door en de nul komt weer een stap dichterbij. En die fietser en voetganger in de wijk? Die geven je een kus op je voorhoofd. Iedereen blij. Leuk hé, dromen. Of? O ja, en we bouwen wel een paar circuits waarop dat ouderwetse gevoel van je bolide temmen weer even terug kan komen. Afkicken moet gedoseerd gebeuren.

Onderzoek ISA Tilburg 2001

Blog Bedenk goed wat je mat je laatste tweet doet