Blog Bart Pastoor

Bookmark and Share

Jantje Beton

A76
In het weekend werd ik opgeschrikt door het nieuwsbericht dat iemand een blok beton van een viaduct op een auto had gegooid. Het was het viaduct over de A76 bij Spaubeek. Vlakbij waar ik woon. Gelukkig liep het met de automobilist goed af. De auto was zwaar beschadigd.

Getweet >
Gestoord is nog zacht uitgedrukt > RT @l1nws L1NWS: Auto geraakt door blok beton op A76 http://bit.ly/g07KBQ #ROVL, twitterde ik op zondag 6 februari.

Wat beweegt iemand nu om een ander in levensgevaar te brengen? Hoe stom, gefrustreerd of dronken moet je dan zijn? Stel je het volgende voor: je zoekt bewust een blok beton, die liggen er immers niet voor het oprapen, je loopt met dat gewicht naar het viaduct. Met grote krachtinspanning til je het over de leuning. Je schat de valtijd in en dat in relatie tot de snelheid van de voertuigen. Je oefent droog een paar keer. Je wacht het ‘juiste’ moment af en gooit dat ding naar beneden. De KLAP. De schrik en paniek van de chauffeur in kwestie. Die actie is volgens mij dus geen zieke of dronken impuls. Over die actie is kennelijk ‘nagedacht’, althans met de risico-inschatting van een garnaal.

Hotpots en hekwerken
In het verleden zijn wel meer tegelgooiers in de kraag gevat. Bleek over het algemeen baldadige jeugd. “Zunne grote jonguhh”. Als reactie daarop liet de minister destijds weten hoge hekken langs ‘hotspots’ te plaatsen. Het viaduct dat nu in het nieuws is, is geen hotspot. Want de hekken ontbreken. En als de hekken er staan dan vindt de zieke geest wel een andere mogelijkheid.

Excessen
Hoe erg ook. Dit zijn de excessen in een samenleving waar je je niet tegen kunt wapenen. Dit vraagt ook niet om beleid. Beleid moeten we maken voor al die mensen die het goed voor hebben met onze samenleving. En dat is gelukkig de overgrote meerderheid.

Bewust
Als ROVL gaan we uit van de welwillendheid van de massa om elkaar niet in onveilige situaties te brengen. We zijn ons alleen maar al te vaak niet bewust dat we dat wel doen. Laatst sprak ik een man aan die met hoge snelheid langs me reed. Ik fietste samen met mijn vrouw en hadden het gevoel dat we werden geraakt. De man in kwestie bood zijn excuses aan. Hij had dat niet zo gezien.

Puberbrein
Ik duik nu in het boek ‘Puberbrein binnenstebuiten’ van Huub Nelis en Yvonne van Sark. Ik hoop zo meer inzicht te krijgen in het brein in ontwikkeling. Het brein, zo weten we, dat op die leeftijd nog niet goed met gevaarherkenning kan omgaan. Puberteit, de toestand waarin ik zelf heb verkeerd, en me ook herinnert aan onbezonnen acties. Het brein van Jantje Beton.
 


« terug


Reacties

Maroesja

07-02-2011 10:24
Ik ben bij een lezing geweest over Puberbrein Binnenstebuiten. Interessant hoor, zeker omdat dus echt blijkt dat pubers bepaalde verbanden niet kunnen leggen en gevolgen niet kunnen overzien. Maar dan nog vraag ik mij af of het verband: betonblok gooien en consequentie daarvan ook behoort tot de verbanden die niet kunnen worden gelegd. Ik ben ook puber geweest en als ik iets stoms deed - écht stomme dingen deed ik overigens niet - wist ik 9 van 10 keer toch echt wel dat het stom was.

Met de sneeuw in december gooiden jongens sneeuwballen van een viaduct naar auto\'s. Ik heb het bij de politie gemeld. Mijn vriend vond het wat overdreven. Of ik zelf nooit jong was geweest. Ik heb dat soort dingen als tiener nooit gedaan. De sneeuwbal an sich maakt misschien nog niet eens zo veel uit. Hoewel, een ijsbal kan een deuk in de auto of barst in het raam veroorzaken, maar de schrikreactie van de automobilist is misschien wel het het ergste. Zeker met gladheid kan zoiets grote gevolgen hebben. Ik rem, raak in de slip, de auto achter me kan niet op tijd reageren. Misschien komt iedereen met de schrik ervan af, maar het kan ook erger. Wellicht dat pubers dat inderdaad niet kunnen overzien. Daar is dan toch een taak weggelegd voor de ouders en de verkeerslessen op school.

Hub Zimmermann

07-02-2011 10:38
Het voordeel van ouder worden is, dat je jong geweest bent. ;-) Je kunt terugkijken op slimme en domme dingen van vroeger. Maar, ondanks mijn toen ook puberend brein, kwam het nooit in me op iets te doen dat zo duidelijk levensgevaarlijk was voor anderen. Althans, niet uit berekening, wel uit "domheid". Gezien de moeite die je moet doen om een betonblok op een viaduct te krijgen, kun je dit niet aan een spontane ingeving toeschrijven. En het is tenslotte niet de eerste keer. Er ligt een taak voor alle opvoeders en soms denk ik dat we dat allemaal moesten zijn. Maar wie durft er nog iets te zeggen tegen de lieverdjes, die tenslotte de kinderen zijn van anderen en niet van jezelf.

Sjoerd Gerritsen

07-02-2011 14:57
Ik ben dan een persoon die de oorzaak van het probleem voor een groot deel bij het onderwijs neerlegt.

Het onderwijs in Nederland laat kinderen immers niet goed toe hun eigen \'ding\' te doen. Veel kinderen lopen dag in dag uit tegen de muren van de \'maatschappij\' op. Zonder de juiste sturing of begeleiding zullen vele kinderen hun \'uitlaat\' ergens anders moeten zoeken.

Dit kan dus kennelijk een teken zijn? (of de oorzaak ligt ergens anders)

Reactie toevoegen

naam:

bericht:

 
Anti Spam vraag. Type het getal links over: